Mánuður í Argentínu

Núna er ég búin að vera mánuð hérna í Argentínu og það er allt að byrja að venjast. Ég finn líka að ég er byrjuð að skilja aðeins meiri spænsku. Það er samt ennþá mjög erfitt að skilja þegar það eru margir að tala saman.

Á fimmtudaginn var sérstakur dagur í skólanum þannig að það var engin kennsla heldur bara skemmtidagskrá. Stofan hjá bekknum mínum var skreytt með Lísu í Undralandi þema. Bekkurinn minn var með dansatriði með dansi sem er vinsæll í Córdoba. Sem betur fer fékk ég góða kennslu hjá bekkjarfélögum mínum daginn áður :) Svo var ég spurð hvort ég vildi labba á einhverskonar tískusýningu fyrir framan allan skólann og ég ákvað að skella mér í það af því að þetta er nú í eina skiptið sem ég get tekið þátt í þessu.

Dansatriðið

Ég tók léttan snúning við endann á sýningarpallinum

Um kvöldið fór ég síðan út að dansa í fyrsta skiptið hérna í Argentínu. Það var alveg ótrúlega gaman og danskennslan frá því daginn áður kom sér mjög vel :D Svo gisti ég heima hjá vinkonu minni og við sváfum í svona tvo tíma áður en það var lagt af stað í gönguferð.Það var dagur vorsins þannig að það var frí í skólanum. Það fór stór hópur úr bekknum mínum og við gengum lengi til að komast inn í dal með fallegum fossi. Það var mjög heitt og ég var frekar þreytt en gangan var alveg þess virði.

Á leiðinni að fossinum

Allur hópurinn

Eitt skemmtilegt atvik sem ég lenti í: Um daginn var ég í verslunarmiðstöð og kannaðist eitthvað við lagið sem var verið að spila. Svo fattaði ég að þetta var lag með Sigurrós. Hversu mikil tilviljun að vera í búð í Argentínu og heyra íslenskt lag!

-Guðbjörg Eva

Skólinn

Núna er ég búin með fyrstu vikuna mína í skólanum. Ég er búin að vekja mikla athygli í skólanum fyrir að vera „ljóshærð“ og „hávaxin“. Skólinn hér er mjög ólíkur því sem ég þekki á Íslandi. Til dæmis eru um það bil 40 nemendur í bekknum mínum. Það eru líka svona þrír hundar sem búa í skólanum og þeir hafa meira að segja nöfn. Síðan finnst mér alltaf jafn skrítið að sjá þegar kennarar koma inn í stofuna og nemendurnir knúsa og kyssa þá.


Einn af hundunum í skólanum

 Ég skil nú voðalega lítið af því sem er verið að kenna í tímunum. Í dag náði ég samt að reikna eitt dæmi sjálf í stærðfræðitíma og ég fékk klapp frá bekkjarsystkinum mínum fyrir góðan árangur. Krakkarnir í bekknum eru ótrúlega fínir og það eru allir svo opnir. Spænskan gengur ekki eins vel og ég hefði viljað en ég get talað við krakkana með blöndu af ensku og spænsku.

Ég og nokkur af bekkjarsystkinum mínum

Það eru allir forvitnir um Ísland og ég er búin að fá margar spurningar. Til dæmis hvort það sé satt að við trúum á álfa og borðum hesta.
Ég fór með Ópal í skólann til að gefa krökkunum að smakka. Það fékk misjöfn viðbrögð en þeim fannst aðallega skrítið að þetta væri nammi og væri sykurlaust.

Stofan mín

Ég hef íslensk-spænsku orðabókina mína alltaf með mér í skólanum. Hún hefur alveg slegið í gegn. Núna kunna allir að segja „Þögn!“ og „Ég elska þig“ með misgóðum árangri. Eftirnafnið mitt er samt það sem öllum finnst skrítnast. Það kemst enginn nálægt því að bera það fram og þeim finnst það ótrúlega langt. Það eru allir lesnir upp með eftirnafni en hjá mér er Eva látið duga.

-Guðbjörg Eva